Engelse rozen, ook wel David Austin-rozen
genoemd, vormen een aparte groep klassiek ogende rozen. In tegenstelling tot
wat vaak algemeen gedacht wordt, betreft het hier een groep moderne rozen.
Engelse rozen kunnen het karakter hebben van grootbloemige, tros-, klim- en
heesterrozen. Opvallend is de speciale bloemvorm, meestal zeer gevuld, komvormig
en groot. Een paar soorten zijn minder gevuld. De romantische en ouderwetse
uitstraling is gekoppeld aan alle voordelen van moderne rozen: zij bloeien
veelal door en zijn redelijk ziekteresistent. Meestal zijn ze pastelkleurig,
alhoewel er de laatste jaren steeds meer uitgesproken kleuren verschijnen.
De geur is over het algemeen redelijk tot zwaar. De Zeeuwse Rozentuin heeft
een zeer uitgebreide collectie Engelse rozen in een apart tuingedeelte
tentoongesteld.
Toepassing
Afhankelijk van het karakter kunnen
deze rozen zeer veelzijdig toegepast worden. De hoge en klimmende soorten
kunnen over een prieel of trellis geleid worden. De heesterachtigen kunnen
solitair geplaatst worden. De meest voorkomende toepassing is in de gemengde
border, gecombineerd met vaste planten. Gouden regel is echter wel steeds
drie struiken van een soort te planten, zodat het oogt als een mooie volle
struik. Een aantal soorten is uitermate geschikt voor gebruik in boeketten.
Onderhoud
Engelse rozen moeten in het voorjaar niet te ver worden
teruggesnoeid (ongeveer tot 40 cm) en rijk worden bemest. Voor klimmende
Engelse rozen geldt een andere snoeiwijze (zie klimrozen). Voor de herbloei
uitgebloeide bloemen verwijderen, hierbij niet te diep terugsnoeien.
|